تك نويس

دقیقاً سه سال پیش بود که تک نویس متولد شد! البته من قبل از اینکه تک نویس را راه بیاندازم هم وبلاگ می‌نوشتم منتها اینکه وبلاگی را به صورت مداوم اینگونه به روز کنم تا کنون نداشته‌ام. داستان وبلاگ‌نویس شدنم را قبلن توضیح داده‌ام. در این مدت که دارم به اصطلاح وبلاگ می‌نویسم تجربیات زیادی کسب کرده‌ام که شاید اگر روزهای اول با این تجربه‌ها وبلاگ‌می‌نوشتم وبلاگم اکنون موفق‌تر می‌بود.

جذابیت وبلاگ نویسی در زمینه‌ی آی‌تی برای من آنقدر زیاد بوده  که الان هم دوست دارم هرروز وبلاگ را به روز کنم! شاید یکی از مواردی که بعد از سه سال از وبلاگ نویسی نا خواسته درگیر آن شده‌ام وسواس زیاد برای نوشتن مطالب این وبلاگ بوده است. آن اوایل شاید هر مطلبی دستم می‌رسید در بلاگم می‌گذاشتم ! ولی الان واقعاً نمی‌توانم به خودم این اجازه را بدهم که هرچیزی را در این بلاگ بنویسم٬ شاید دلیل دیر به دیر آپدیت کردن این وبلاگ هم کمی به این خاطر باشد.  در این مدت همه‌ی سعی و تلاشم در این بوده که مطالبی که می‌نویسم ارزش خواندن و البته شیر کردن داشته باشد . نمی‌دانم چقدر در این زمینه موفق بوده‌ام٬ به همین خاطر نظر‌سنجی کوچکی در منوی سمت چپ وبلاگ قرار داده‌ام. خوشحال می‌شوم که در این نظر سنجی شرکت کنید تا حداقل بدانم باید چکار کنم. از همین جا از شما به خاطر لطفی که به واسطه‌ی شرکت در این نظر سنجی می‌کنید تشکر می‌کنم!

البته از حق نگذریم وبلاگستان فارسی مخصوصاً آنهایی که در زمینه‌ی آی‌تی و تکنولوژی و از این دست موارد می‌نویسند براستی نسبت به سه سال گذشته تغییر کرده است . الان براستی سطح وبلاگ‌های فارسی زبان بالا رفته است و براستی در حال حاضر وبلاگ‌های زیادی داریم که در سطح قابل قبولی مطلب منتشر می کنند . الان تعداد وبلاگ‌هایی که تخصصی تر و موضوعی‌تر مطلب می‌نویسند و روز به روز ببیشتر می‌شود. شاید این آرزویی برای هر وبلاگ‌نویس ایرانی باشد که بتواند جدیدترین خبرهای مختلف در زمینه‌ی مورد علاقه اش را به جای اینکه از طریق وبلاگ‌های خارجی دنبال کند از طریق وبلاگ‌های فارسی زبان دنبال کند. وبلاگ های چون نارنجی٬ دکتر مجیدی٬ کمانگیر٬ زهرا٬ و … از جمله وبلاگ‌های خوبی هستند که براستی مایه‌ی مباهات وبلاگستان فارسی زبان هستند.

شاید مهم‌ترین منفعتی که وبلاگ‌نویسی در زمینه‌ی آی‌تی برای من داشته این بوده است که توان من در نحوه‌ی جستجوی مقالات علمی برای کارهای دانشگاهی‌ام را افزایش داده است. خیلی وقت‌ها بوده که برای یک ارائه‌ی مطلب کلی گیر می کردیم٬ در این مواقع بود که شناخت سایت‌های مختلف خیلی به کار من می‌آمد و باعث تسریع روند کاری می‌شد. جدای از این دست موارد یکی دیگر منافع بسیار بسیار خوب و مهم وبلاگ نویسی در این مدت سه ساله پیدا کردن دوست‌های خیلی خیلی خوبی بود که همیشه به من با نظراتشان و ایمیل‌هایی که می‌فرستادند لطف داشتند و ایرادهایی که در وبلاگم بود را به من گوشزد می‌کردند. به همین خاطر از همه‌ی دوستان گلم تشکر می کنم.

تقریباً سال گذشته همین موقع‌ها بود که بخش روزانه‌های تک نویس را هم راه‌انداختم که شاید هرزگاهی چیزهایی که نمی‌توانم به دلیل قالب نسبتاً رسمی تک نویس در آن بنویسم را در آن بنویسم. البته در این مدت زیاد اپدیت نمی‌شد ولی به  جد تصمیم دارم که در آینده به این بخش وبلاگم بیشتر برسم.

در سالی که گذشت اتفاقات زیادی برای وب فارسی و جامعه‌ی وبلاگ نویسی افتاد که شاید نوشتن در مورد همه‌ی آنها مثنوی صد من کاغذ شود!از قرمز شدن یک‌باره خطوطی که شاید زمانی کسی زیاد آنها را نمی دید تا ۱۰۰ هزارگی ویکی‌پدیا! در سالروز تولد سه سالگی تک‌نویس و دو روز بعد از روز جهانی وبلاگ نمی‌توانم یاد نکنم  از کسانی که زندگی آفلایشنان به واسطه‌ی وبلاگ‌نویسی و بیان اندیشه‌هایشان در دنیای مجازی به شدت تحت تاثیر قرار گرفت. براستی با دیدن این افراد نمی‌توانم این اجازه را به خود دهم و خود  را در رده‌ی این افراد قرار دهم و وبلاگ‌نویس بنامم.  برای همه‌شان آرزوی موفقیت می‌کنم.

******************************************************************

در پایان هم تصنیف آتش دل با صدای سالار عقیلی و با اجرای پیانوی “حریر شریعت زاده” را به شما تقدیم می‌کنم. امیدوارم که لذت ببرید!

از اینجا هم می‌توانید دانلود کنید
پ.ن: این تصنیف را عده‌ی زیادی از بزرگان موسیقی ایران خوانده اند که می توانید مجموعه‌ی کامل آن را نیز از اینجا دانلود کنید

دیگر همه‌ی ما با نوار زرد رنگی که بالای صفحه‌ی مدیریت سایتمان در وردپرس وجود دارد، مبنی بر وجود نسخه‌ی جدیدتر وردپرس آشنا هستیم. با دیدن این پیغام خیلی‌ها رغبت پیدا می‌کنند که وردپرس‌شان را آپدیت کنند و البته خیلی‌های دیگر هم علاقه‌ای به آپدیت کردن ندارند.سوالی که در اینجا پیش می‌آید این است که کی باید آپدیت کرد؟ آیا با هر بار دیدن پیغام مبنی بر آپدیت کردن وردپرس باید این کار را انجام دهیم؟

Daniel Scocco نویسنده‌ی وبلاگ DBT در این زمینه نظر جالبی داده است. او گفته است که درصورتی که آپگرید خیلی بزرگ نباشد مثل آپگرید از نسخه‌ی ۲٫۹٫۱ به ۲٫۹٫۲ او سریعاً این کار را انجام می دهد، چرا که عموماً کاری که در این نوع به روز رسانی‌ها می‌شود ، ارتقاء مسائل امنیتی و رفع باگ‌های مختلفی است که در نسخه‌ی قبلی وجود دارد. لذا به نظر به روزرسانی سریع در این زمینه مسئله‌ای منطقی باشد. ولی او بیان کرده است که برای ارتقاء های بزرگ(مثلاً از ۲٫۹ به ۳٫۰) زیاد عجله نمی‌کند تا ببیند دیگران در مورد نسخه‌ی جدیدی که آمده است چه نظری دارند.درصورتی که نظرات دیگران در این زمینه مثبت بود اقدام به آپگرید می‌کند.

به نظر می‌رسد که این راه کار مناسب‌تر با شد تا عجله کردن و ارتقاء سریع به نسخه‌ی جدیدتر. چرا که در نسخه‌های جدیدتر امکانات جدیدتری اضافه شده است و شاید در برخی جاها در کدنویسی‌ها تغییر ایجاد شده باشد که باعث عدم هماهنگی بعضی افزونه ها با نسخه‌ی جدید باشد.

اصلاً منظورم این نیست که خدای ناکرده من وبلاگ نویس خوبی هستم، چرا که نیستم!( به هزار و یک دلیل).ولی خوب همیشه یک سری موارد وجود دارند که باید به عنوان هدف مدنظر داشت و همیشه درتلاش برای رسیدن به آن بود. وبلاگ نویسی هم برای خودش هنری است. هنر نوشتن! هنر نوشتنی که با نوشتن در جاهای دیگر مثل رونامه‌ها و مجلات کمی تفاوت دارد. هر وبلاگ نویسی آرزو دارد که روز برای خودش معروف و مشهور شود. علاوه براین یک وبلاگ نویس خوب می‌تواند یک روزنامه‌نگار خوب هم بشود و شایدد درآینده بتواند روزنامه نگار شود و از هنرش برای کسب درآمد استفاده کند. در زیر لیستی از ویژگی‌هی یک وبلاگ‌نویس خوب را که به نظرم رسیده است را می‌بینید. درصورتی که نکات دیگری هم مدنظر شماست، می‌توانید در کامنت‌ها بیان کیند:

(ادامه…)

در این وبلاگ مطالب زیادی در مورد وبلاگ نویسی و راههای مختلف برای وبلاگ نویسی موفق نوشته شده است. خود من تا آنجایی که توانسته ام این راه‌کارهای را امتحان کرده‌ام، منتها چون در حال حاضر زیاد نمی‌توانم وبلاگ نویسی کنم، زیاد نتوانسته ام موفق باشم. علی ای حال :” شکر”!

مطلبی را که امروز در مورد وبلاگ نویسی برایتان می‌نویسم اگر نگویم مهم‌ترین و کاربردی‌ترین مطلبی است که یک‌ وبلاگ نویس باید بداند،قطعاً جزو مهم‌ترین نکات می‌تواند باشد. این را که همه‌ی ما می‌خواهیم وبلاگمان موفق باشد و همچنین که دوست داریم پشت سرهم برایمان کامنت و ایمیل‌های متعدد بیاید بر کسی پوشیده نیست. افراد زیادی وبلاگ نویسی را تازه شروع می‌کنند ولی نمی دانند چه باید بکنند تا وبلاگشان موفق شود؟ آنها نیز این آرزوها را دارند، ولی خوب نمی‌دانند چگونه باید به آرزویشان برسند. جدای از تمام مطالب مختلفی که در مورد وبلاگ نویسی موفق گفته شده است، یک نکته را نباید فراموش کنیم؛ و آن چیزی( ای کسی؟!) نیست جز خواننده!

واقعیت این است که اصولاً وبلاگ نویسان بعضی وقت‌ها یادشان می‌رود که مطلبی را که می‌خواهند در نت منتشر کنند، قرار است توسط عده‌ای خوانده شود و یا احیاناً توسط همان افراد تحسین شود و همان افراد هم مشترک مطالبشان شوند!. مطمئنن الان عده‌ای در حال نفی این مطلب هستند! که به این نکته توجه شده است! پس اجازه دهید مطلب را کمی بیشتر توضیح دهم.

اصولاً وبلاگ نویس‌ها را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: یکی عده‌ای که به اصطلاح “برای دل خودشان می‌نویسند” و یکی هم کسانی که برای بازدید‌کنندگانشان می‌نویسند. البته نمی‌توان کاملاً این‌دو دسته را از هم تمایز بدهیم ولی خوب بسیاری از وبلاگ نویسان به یکی از این دو دسته تمایل بیشتری دارند. کم پیش می‌آید کسی کاملاً برای دل خودش بنویسد و از طرفی بازدیدکنندگانش هم از خواندن مطالبش کاملاً لذت ببرند. اصولاً کسانی وبلاگ ما را همیشه می‌خوانند که با مطالب ما ارتباط برقرار کنند و از آنها لذت ببرند.کسانی که از نوشته‌های ما لذت ‌می‌برند قطعاً بازهم به وبلاگ بازمی‌گردند و مشترک وبلاگ هم می‌شوند. لذا به نظر می‌رسد وبلاگی می تواند موفق باشد که چیزی را بنویسد که خوانندگانش از خواندن آنها لذت ببرند. البته منظورم از این نوشته این نیست که فقط برای دل خوانندگانتان بنویسید و خودتان هیچ! خیر! اشتباه نشود! بحث اصلی در اینجا بیشتر سبک نوشتن است. شما اگر در همه‌ی زمینه‌ها وبلاگ موفق ببینید؛ ویژگی مشترکی که  دارند این است که چیزی که در ذهنشان است را طوری می‌نویسند که خواننده از خواندن آنها لذت ببرد، نتیجتاً خواننده‌ی شما با وبلاگ شما ارتباط برقرار می‌کند و این یعنی موفقیت!

یکی از دوستانم که در زمینه‌ی موسیقی و هنر فعالیت می کند، می‌گفت یکی از مهم‌ترین دلایل موفقیت استاد شجریان در “ارتباط درست با مردم” است، او ادامه داد که همچنین استاد یکی ازمهم‌ترین اصول آواز را که همانا “انتخاب درست شعر” است را به نحوی فوق‌العاده انجام وی‌دهد. هر شعری را نمی‌توان در هر دستگاهی خواند. این دقیقاً همان نکته است: در صورتی که بخواهید خوانندگانتان با وبلاگ شما اخت شوند: اولاً موضوع مطلب را درست انتخاب کنید( در هر شاخه‌ و موضوعی که می‌نویسید: سیاسی، موسیقی، آی‌تی و…) و ثانیاً آن را درست بنویسید.

همه‌ی ما موسیقی را دوست داریم( در این مورد شکی ندارم)، در هر سبکی از موسیقی افرادی فعالیت می‌کنند و یا قبلاً فعالیت می کردند که هیچ‌گاه از اذهان پاک نخواهند شد. به عنوان مثال در موسقی سنتی هیچ گاه نام استاد شجریان فراموش نخواهد شد، در موسیقی پاپ هم افراد زیادی هستند که همواره جدای از این همه خواننده‌ی پاپ از آنها به بزرگی یاد می‌شود: افرادی چون شادمهر عقیلی، سیاوش قمیشی، و حتی رضا صادقی  و … . به نظر شما ویژگی مشترک این افراد در چیست؟  صاحب سبک بودن. واقعیت این است که صاحب سبک بودن است که باعث ماندگاری و جذب مخاطب می‌شود. در وبلاگ نویسی هم دقیقاً همین موضوع است که صدق می‌کند. در صورتی که نویسنده‌ی یک وبلاگ با لحن و کلام خودش وبلاگ نویسی کند خوانندگان بیشتر با آن ارتباط برقرار می‌کند، لذا نکته‌ی مهم در ارتباط درست با مخاطب این است که از کسی “تقلید” نکنیم و با روش خودمان بنویسم.

در نهایت اگر بخواهم جمع بندی کنم باید بگویم که برای داشتن یک وبلاگ با مخاطبان زیاد و البته ثابت که مشترک همیشگی‌مان شوند باید نکته‌ی زیر را هیچ گاه فراموش نکنیم:

اولاً مطلب را طوری انتخاب کنیم که خواننده به خواندن آن علاقه مند شود، ثانیاً در حین نوشتن مطالب از لحن نوشتاری کسی تقلید نکنیم  و به زبان خودمان بنویسیم. قطعاً خوانندگان از خواندن مطلب شما با لحن خودتان بیشتر لذت خواهند برد!

شاید با آغاز سال نو نوشتن در باره‌ی اینگونه مسائل زیاد خوشایند به نظر نیاید، ولی باید اعتراف کنم که من بعد از حدود سه سال وبلاگ نویسی به این نتیجه رسیدم که اصلاً وبلاگ نویس نیستم و به زبان دیگر اصلاً بلد نیستم که بلاگ بنوسم! . به جهت موضوع  و ساختار کلی بلاگم که بیشتر در زمینه‌ی آی‌تی بود، مجبور بودم که از وبلاگ‌های خارجی ترجمه کنم. ترجمه‌ی مطالب برتری که حداقل از نظر من می‌توانست خیلی خیلی مفید باشد. ولی به شخصه احساس می‌کنم که به این کار زیاد نمی‌توان وبلاگ نویسی گفت، چرا که در این مدت تنها منفعتی که وبلاگ نویسی برایم داشته است تقویت زیان انگلیسی‌ام بوده است! شاید ترجمه‌ی این نوشته‌ها به زبان فارسی توانسته باشد که برای بعضی‌ها واقعاً مفید باشد، ولی مطمئن‌ هستم که برای اکثریت خوانندگان من اصلاً مفید نبوده است.

امروز که خواستم مطلبی خارج از تفکر وبلاگ نویسان خارجی بنویسم که حداقل میزان مفید بودن را برای جامعه داشته باشد، ادیتور بلاگم مدتها همین‌جوری باز بود و واقعاً نمی‌دانستم که چه باید بنویسم. از طرفی از جلف بازی بدم می‌آید و از طرفی هم چیزی جز نوشته‌های جلف و بی‌مورد ذهنم را اشغال نکرده است! این هم پارادوکس ما! الان احساس ” دنیل دی لوئیس” بازیگر نقش ” گوئیدیو کنتینی” در فیلم ” نه” را دارم که گویی در یک دنیای مجازی معلق و بدون قدرت فکردارد سیر مب‌کند وبراستی قدرت فکرش را از دست داده است! شاید بزرگ‌ترین اشتباه من در وبلاگ نویسی فراموش کردن “عامه”ی کاربران اینترنت باشد، چرا که عامه‌ای که هنوز نمی‌داند چگونه باید ایمیلش را چک کند و هنوز نمی‌داند چگونه یک اکانت جیمیل درست کند، چرا باید بیاید  از نوشته‌های من لذت ببرد. انتظاری هم نیست! چرا که همین عامه‌ای هنوز استفاده از اینترنت پرسرعت را تجربه نکرده است و هنوز اینترنت آزاد را نمی‌داند و هنوز بسیاری از محصولات کامپپوتری شرکت‌های بزرگ را با چشمانش ندیده است، باید مطالب من را در مورد اینکه گوگل مثلاً گوشی جدیدش را روانه‌ی بازار کرد و یا اینکه سیستم عامل جدیدش را به دنیا ارائه کرد، بخواند!  البته الان که نگاه می کنم می‌بینم که بهتر از این کار هم نمی‌توانستم کاری را انجام دهم! زمانی( و البته الان هم) وبلاگ نویسی برای ارضاء عطشی بود که از دنیای جدید داشتم و می‌خواستم آن را رفع کنم، منتها هر عطشی را سیرابی است!

نوشته‌ای که از اعماق ذهنت برون نیاید واقعآ ارزش خواند ندارد! خاطر ندارم نوشته‌ای را در این وبلاگ منتشر کرده باشم که ذهنم را درگیر خودش کرده باشد و شاید کمی من را به تعمق وا داشته باشد. همین مانده با ترجمه‌ی نوشته‌های غربی‌ها اینبار بگویند به ما که دارید ترویج فرهنگ غربی را می کنید و ملت را غربزده می‌کنید! بگذریم! آن هم با این وضعیت!

در نهایت بگویم خدمتتان که :

من  واقعاً وبلاگ نویس نیستم!

وبلاگ های موفق زیادی در اینترنت وجود دارند که از راههای مختلف موفقیت شان را بدست آورده اند. هر کدام هم در وبلاگشان در این زمینه توضیحاتی داده اند. ولی به نظر من توضیحاتی که در وبلاگ Problogger داده است با بقیه فرق دارد. مطلبی که در زیر می خوانید ترجمه ای است از نوشته ای فوق العاده که توسط نویسنده ی مهمان در این وبلاگ نوشته شده است. نویسنده ی وبلاگ قول داده است که با کمک این روش در عرض ۱۲ ماه چیزی حدود ۴۰۰۰ مشترک را بدست خواهید آورد!

(ادامه…)

برای مایی که الان درجامعه ی مدرنی زندگی  می کنیم که وبلاگ نویسی بسیار اهمیت یافته است شاید دانستن تاریخچه ی وبلاگ نویسی جذاب باشد. وبلاگ نویسی ای که الان در ایران حکم رسانه ی چهارم را دارد.قبل از اینکه وبلاگ نویسی شیوه ای مرسوم برای انتشار مطلب در دنیای اینترنت باشد، انجمن های مختلفی با شیوه ها و قوانین مختلفی برای این کار رایج بودند. وجود سیستم های راه اندازی انجمن های خبری مختلف از جمله Usenet و سرویس های مختلف آنلاین تبلیغاتی چون Genie از ابزارآلات رایج برای انتشار مطالب در اینترنت بودند.

(ادامه…)

این روزها، سرویس‌های مختلف کوتاه کننده‌ی آدرس‌های اینترنتی طرفداران زیادی را به خود اختصاص داده‌اند. قبلآ سرویس‌های مختلفی را در این‌زمینه به شما معرفی کرده‌ام، منتها امروز می‌خواهم راهکاری را برای راه‌اندازی سایتی اختصاصی برای کوتاه کردن آدرس‌های اینترنتی معرفی کنم.مطمئنم که برای‌تان بسیار جذاب خواهد بود.

برای انجام این‌کار شما باید ابتدا یک‌ دامنه و یک‌هاست داشته باشید. هاست شما باید از MYSql و PHP پشتیبانی کند. هم می‌توانید از هاست‌های رایگان برای انجام این کار استفاده کنید که با یک جستجوی ساده در اینترنت پیدا خواهد شد و هم یک هاست و دامنه‌ی واقعی( زمانی توصیه می‌شود که واقعآ می‌خواهید چنین سرویسی را برای خودتان راه‌اندازی کنید). هاستینگ‌های مختلفی در این زمینه وجود دارد که می توانید از آنها استفاده کنید.  به عنوان مثال از سرویس‌های معتبر خارجی می‌توانید از media template وDreamHost استفاده کنید. از سرویس‌های ایرانی هم می‌توانید از سرویس‌های پرشین‌تولز، وب‌رمز(سرویسی که من الان از آن استفاده میکنم) و کلی سرویس‌های رنگارنگ دیگری که در این زمینه وجود دارد استفاده کنید. با این مقدمه‌ی نسبتآ طولانی، سر اصل مطلب می‌رویم!

(ادامه…)