بعد از حدود یک ماه دوباره آمدم توی ادیتور تک نویس، کلی کامنت اومده بود که حتی وقت خواندنشان را در این مدت نداشته بودم، البته الان کامل تمامشان را خواندم!
بدترین اتفاق ممکن برایم افتاد! وقتی که چند روز پیش از تبریز آمدم خانه دیدم اینترنتم وصل نیست! باور کنید خیلی خیلی سخت بود کنار آمدن با این وضعیت بغرنج! دلیلش هم این است که من مثل اکثریت ” یک درصد”! جامعهی جهانی هنوز از اینترنت دایال آپ استفاده می کنم ! چه کنیم در شهر ما اینترنت ADSL گران تمام می شود، خیلی خیلی گران تر از چیزی که فکرش را می کنید. البته بالاخره توانستم با ایرانسل و به لطف برنامهی اینترنت نوکیا و بولوتوث کامپویترم به اینترنت وصل شدم. البته سرعتش افتضاحه ولی خوب از هیچی بهتره، همینکه توانستم ایمیلم هایم را چک کنم و سری به بلاگم بزنم، خودش خیلی است.
در هر صورت الان در حال راه اندازی و تکمیل مطالب سایت جدیدم هستم، انشاء الله بزودی شروع به کار خواهد کرد. خداییش خیلی خیلی وقتم را گرفته است.
If you enjoyed this post, make sure you subscribe to my RSS feed!
دلتنگت بودم دادا.نیستی ها آآآآآآ این که نشد رفاقت…
[پاسخ]
رسیدن بخیر.بی صبرانه منظر مطالب جدیدت هستم
[پاسخ]
خوشحالم که برگشتی , عاشق وبلاگهای روز نوشت هستم ….
راستی شهر ما خوش گذشت ؟
[پاسخ]