تك نويس

مدتی پیش بود که خبر بسیار بدی را شنیدم و آن این بود که در یکی از خوابگاه‌های دانشجویی در تبریز ، بازهم حس شوخی‌های بی‌مزه‌ی دانشجویی گل کرده و عده ای از دانشجوها تصمیم گرفتند که یکی از بچه‌ها را اذیت کنند؛ گویا آنها می خواستند آن رفیق از همه جا بی‌خبر را با ریختن”متانول” در چای اش مست کنند و بعد بهش بخندند! و این کار را هم کردند. متاسفانه آنها اگر می‌دانستند که یکی از تفاوت‌های مهمی که متانول با اتانول  دارد این است که متانول می‌تواند باعث کوری شود ولی اتانول نه هیچ وقت همچین کاری را نمی‌کردند. دقیقآ اتفاقی که نباید می‌افتاد افتاد و جوان بیچاره برای همیشه کور شد.

واقعآ  شنیدن این خبر خیلی هم من هم همه‌ی دوستانم را ناراحت کرد، جدای از مسائل انسانی، به این خاطر که ماهم اون اوایل این کارها را می‌کردیم و خدا به ما خیلی رحم کرده بود که اتفاق بدی نیافتاده بود.

حال جدای از این مسائل واقعآ وقتی که با ماهیت دارو آشنا شدیم از کار خودمان به شدت پشیمان شدیم و با خودمان عهد بستیم که دیگر از این کارها نکنیم(هر چند یک‌بار هم خودم قربانی این گونه شوخی‌های خطرناک شدم) . مطلبی که در زیر می‌خوانید لیستی از داروهایی است که می‌تواند به صورت مخدر عمل کنند و حتی باعث اعتیاد آوری خیلی ها شوند. لذا توصیه می‌کنم حتمآ این مطلب را مطالعه کنید.

۱/فنوباربیتال: در واقع این دارو جزو دارهای خانواده‌ی “باربیتورات” ها است که که نسل قدیمی داروهای خواب آور هستند. در واقع دلیلی که باعث شد نسل‌های بعدی  این دارو را بسازند این بود که اثر این دارو کاملآ وابسته به دوز بود. یعنی هرچقدر بیشتر مصرف می‌کردید، اثرش بیشتر می شد و حد و مرزی نداشت و دلیل بعدی اش این بود که به شدت اعتیاد آور است و باعث وابسته شدن بیمار به این داروها می‌شود. اساسآ این گونه داروها را به صورت دستی به بیماران در داروخانه نمی‌دهند، منتها ممکن است فردی از دوستان و یا خانواده‌ی شما به دلیل داشتن بیماری صرع این دارو  را مصرف کند، و این باعث در دسترس بودن این دارو برای شما و دیگر افراد باشد.  توجه کنید که درصورتی که شما و یا دیگر افراد خانواده و دوستانتان “الکل” به انواع مدل های مختلف(فراورده‌های شامل الکل)  مصرف می‌کنند، این دارو می‌تواند زودتر اثرات سمی‌اش را بروز دهد و خطرناک باشد. مصرف این دارو علاوه بر اعتیاد می‌تواند باعث کاهش تعداد ضربان قلبی و همچنین کاهش تنفس شود ، که درصورت حساس بودن فرد و یا زیاد بودن دوز مصرفی امکان مرگ هم نامحتمل نیست.

۲/دیازپام: به نظرم مشهورترین داروی خواب آور در میان افراد جامعه همین دارو باشد . این دارو با نام‌هایValium (والیوم) و یا xanax در بازار وجود دارد. البته دیگر همه‌ می دانند این دارو خواب آور است ولی چون یک بار برای خودم اتفاق افتاد که در چای ام این دارو را ریختند و باعث شد که من یک روز و نیم بخوابم عرض می کنم خدمتتان.این دارو نسل جدیدتر داروهای خواب آور(نسبت به فنوباربیتال)  است که نسبت به  آن اثر اعتیاد آوری کمتری دارد ولی بازهم  بسیار اعتیاد آور است و می‌تواند باعث دپرسیون تنفسی(کم شدن تعداد تنفس) شود که بسیار بسیار خطرناک است. پس یادتان باشد با این دارو هم خانواده‌هایش( مثل کلونازپام، اگزازپام، آلپرازولام و …) اصلآ شوخی نکنید!

۳/داروهای اوپیوئیدی:از نام آشنا ترین آنها می‌توان به  مورفین، کدئین اشاره کرد.به نظر نیازی به توضیح در مورد خطرناک بودن این داروها نیست.

۴/آمفتامین‌ها:آمفتامین‌ها دسته‌هایی از دارو ها هستند که اساسآ دارو نیستند و سم محسوب می‌شوند. این داروها سال‌ها پیش از بازار دارویی اروپا خارج شدند و تنها برای آزمایشات مختلف از آنها استفاده می‌شود. متاسفانه کشورهای جهان سومی چون ما علاقه‌ی خود را به این داروها نشان دادند که باعث شد  بازار خوبی برای آنها فراهم شود. از جمله این داروها می‌توان به قرص‌های موسوم به”اکستازی”اشاره کرد که الان در ایران زیاد از آنها استفاده می کنند. در مورد این داروها تنها این توضیح را بدهم که این داروها باعث آزاد شدن یک‌باره‌ی آدرنالین می شود که باعث افزایش شدید حالت سرخوشی و در فضا! بودن می‌شود. ولی چون این افراد یک‌باره ذخایر آدرنالین نورون‌هایشان خالی شده است ، عمومآ حالتی مغموم و افسرده خواهند داشت که بسیار می‌تواند خطرناک باشد. تمام عوارض این داروها حالت بسیار شدیدتر شده‌ی اثرات سیستم سمپاتیک برروی بدن است، از جمله افزایش شدید فشار خون، افزایش تعداد ضربان قلب، و … است.که بسیاری این فشار را نمی‌توانند تحمل کنند که متاسافانه  موجب سکته‌های قلبی و مغزی می‌شود.

۵/ریتالین:  این دارو هم متاسفانه شده است یکی از معضلات خوابگاه‌های دانشجویی! آن هم در شب‌ها امتحان! می‌گویند باعث زیاد شدن قدرت تمرکر ما می‌شود! و می‌توانیم سر جلسه‌ی امتحان همه‌ی آنچه را که می‌دانیم پیاده کنیم! .«متیل فنیدیت» (MPH) با نام تجاری «ریتالین» توسط کمپانی داروسازی «نوارتین» در سال ۱۹۵۴ به بازار دارویی دنیا عرضه شد. در ابتدا قرار بود این دارو برای درمان افسردگی، خواب آلودگی در طول روز و سند رم خستگی مزمن استفاده شود اما بتدریج با پیشرفت علم و تجربه های گوناگون مشخص شد می توان از این دارو در درمان کودکانی که دچار اختلال بیش فعالی و کم توجهی هستند (ADHD) نیز استفاده کرد. از عوارض مصرف خودسرانه‌ی این دارو می‌توان به ” تغییرات ضربان قلب و فشار خون” ، بروز حالت‌ها روان پریش و روانی که نشان دهنده‌ی وابستگی  به این دارو‌ها است، سوء تغذیه، تشنج و در نهایت مرگ اشاره کرد. برای من خیلی عجیب بود که در خوابگاه ما که همه‌شان دکتر (پزشک، دندان پزشک و داروساز) هستند مصرف این داروها اینقدر بالا است!.

۶/دکسترومتورفان:  این یک از همان داروهای OTC است که می‌توان آن را بدون داشتن نسخه از داروخانه‌ها دریافت کرد. در واقع شربت دکسترومتورفان از داروهایی است که برای کاهش سرفه استفاده می‌شود.یکی از عوارض این دارو حالت خوابآلودگی است که در صورت زیاد شدن دوز‌های این دارو  شدت می‌یابدکه همراه با آن افزایش فشار خون، ضربان قلب و کاهش قدرت تصمیم گیری را می‌توان نام برد.

۷/پسودو افدرین: در واقع این دارو جزو داروهای ضد احتقان است که به صورت otc در داروخانه‌ها عرضه می شود. منتها استفاده‌ی زیاد از این دارو باعث می‌شود که  حالت وابستگی به این دارو به وجود بیاید .لذا از خوردن زیاده از حد این دارو باید خودداری کرد.

راستش را بخواهید این ها را ننوشتم که نصیحتی و یا چیزی کرده باشم. چون خودم چوب  شوخی‌های مسخره‌ی  بازی با داروها را در خوابگاه خورده ام این ها را نوشتم که خیلی از دوستان که واقعآ از داروها چیزی نمی دانند و این شوخی‌ها رمی کنند ، دیگر این کار ها را نکنند.

نمی دانم می‌دانید یا نه ولی درحال حاضر بیشتر  روش برای خودکشی در انگلستان استفاده از ” استامینوفن” است که مرگ برگشت ناپذیر را ایجاد می کند. درصورتی که دوز این دارو از ۱۵ گرم در خون بیشتر شود، احتمال سمیت شدید کبدی می‌دهد و مرگ حتمی را خواهد داد/ پس این داروهای OTC را دست کم نباید گرفت که بسیار خطرناک هم می‌تواند باشد.

یادم می‌آید که روزی یکی از اساتید دارو را اینگونه برایمان تعریف کرد: دارو درواقع یک سم است که بعضی وقت‌ها عوارض‌اش کمتر از منافعش است!  

عکس‌ها از WebMD